واقعیت‌های تلخ ترکستان شرقی و ضرورت حمایت از اویغورها
واقعیت‌های تلخ ترکستان شرقی و ضرورت حمایت از اویغورها
ترکستان شرقی، که اکنون تحت اشغال چین قرار دارد، یکی از مناطق بزرگ اسلامی است که با تاریخ و فرهنگ غنی خود، به عنوان خانه‌ای برای مسلمانان اویغور شناخته می‌شود. این سرزمین با مساحت و جمعیت قابل توجه، به ویژه با شهر تاریخی کاشغر، که در سال 96 هجری قمری در زمان امویان تأسیس شد، نمادی از هویت اسلامی و فرهنگی است.
متأسفانه، تاریخ اشغال ترکستان شرقی توسط چین، مملو از جنایات و ظلم است. از زمان اشغال این منطقه، تخمین زده می‌شود که حدود میلیون‌ها مسلمان اویغور به بهانه‌های مختلف کشته شده‌اند. این رقم به وضوح نشان‌دهنده شدت و عمق سرکوب‌ها و جنایات علیه این قوم مسلمان است و به مراتب بیشتر از تعداد شهدا در دیگر نقاط بحران‌زده جهان مانند بوسنی، عراق و فلسطین است.
شواهد تاریخی حاکی از آن است که در سال 1952، 120 هزار نفر از اویغورها، به ویژه علمای دینی، توسط رژیم چین اعدام شدند. از سال 1949 تا 1979، بیش از 29,000 مسجد در این منطقه تخریب شده است. از سال 1997 به بعد نیز، چین اقدام به بسته شدن 1200 مسجد و تبدیل برخی از آن‌ها به مراکز حزب کمونیست کرده است.
در سال‌های اخیر، گزارش‌ها حاکی از آتش‌سوزی 370 هزار مرکز آموزش قرآن در ارومچی، پایتخت ترکستان شرقی، و همچنین اعزام 54,000 کارمند مذهبی به اردوگاه‌های کار سخت است. این اقدامات نه تنها نقض حقوق بشر، بلکه تهدیدی جدی برای دین و هویت اویغورها به شمار می‌آید. به علاوه، برخی از زنان محجبه نیز به دلیل عدم تمکین به فشارهای رژیم، زنده‌زنده سوزانده شده‌اند.
مسجد «عید گاه» در کاشغر، که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین مساجد ترکستان شرقی است، نمادی از تاریخ و فرهنگ اسلامی این منطقه به شمار می‌آید. با این حال، ممنوعیت برگزاری نماز جمعه در شهرهایی مانند «ختن» و دیگر مناطق، نشان‌دهنده تلاش‌های رژیم چین برای نابودی هویت و دین مسلمانان اویغور است.
خطاب به مسلمانان جهان
به عنوان یک امت اسلامی، ما باید به این واقعیت‌ها توجه کنیم و صدای مظلومان اویغور را بشنویم. حمایت از حقوق آن‌ها و تلاش برای پایان دادن به این ظلم‌ها، مسئولیت ماست. بیایید همبسته و متحد، برای نجات دین و هویت اویغورها تلاش کنیم و به آن‌ها نشان دهیم که در این نبرد تنها نیستند. این وظیفه انسانی و دینی ماست تا در برابر ظلم بایستیم و برای آزادی و حقوق برادران و خواهران اویغورمان مبارزه کنیم.
